فخری مرجانی

فخری مرجانی

دوشنبه, 20 ارديبهشت 1400 21:50

لحظات وداع با ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

وداع، ای ماه رحمت خدا!

انسان به اندازه‌ای که به خدا معرفت داشته باشد، عظمت خدا را درک خواهد کرد.
و وقتی نعمت‌های خدا را شناخت، محبتی در دل او ایجاد خواهد شد.
بسیاری از رفتارهای انسان از روی عواطف و احساسات است که این احساس و عواطف به وسیله عقل کنترل می‌شود. می‌توان گفت که عقل کنترل‌کننده احساسات و عواطف انسانی است.
اما این را هم باید متذکر شد که عقل به تنهایی نمی‌تواند راه درست را تشخیص داده و گاهی ممکن است به خطا برود و از این رو است که عقل بیرونی یا پیامبر و حجت الهی راهنمای او می‌شوند و به کمک عقل درونی راه صحیح سعادت را به او نشان می‌دهند.
مانند دستورات و قوانین دین که چون بر اساس ساختار وجودی انسان نوشته شده است، بهترین مسیر را برای رسیدن به معبود واقعی انسان و رسیدن به کمال و سعادت انسان نشان می‌دهد.
و همه این‌ها عواملی است برای حرکت‌دادن انسان به سوی خوشبختی حقیقی.
یکی از این دستورات، امر خداوند به روزه‌گرفتن در ماه مبارک رمضان است. ماهی که چند روزی بیشتر از آن باقی نمانده است. اما همین چند روز نیز مغتنم است که خود را به کاروان نور برسانیم. کاروانی که به سمت و سوی سعادت حرکت می‌کند و حیف است که اگر تا کنون به آن نرسیده‌ایم، از آن جا بمانیم. که فرصت‌ها کوتاه و زمان در گذر است.
«تا که دستت می‌رسد شوکارگر
چون فتی از پای خواهی زد به سر»
آنان که از ماه‌های قبل برای رسیدن به ماه مبارک رمضان خود را مهیا کرده‌اند، آن‌ها که شب‌های ماه مبارک را شب‌زنده‌داری کرده‌اند و «الغوث، الغوث» خوانده‌اند، آن‌ها که می‌دانند میهمانی خدا به چه معناست، حال نیز در روزهای پایانی ماه مبارک در غم رفتن این ماه که همین یک‌بار بود و سال‌های قبل و بعد، ماه مبارک به گونه‌ای دیگر بوده و هست، مویه کرده و اشک‌ها می‌ریزند و وداع از این ماه برای‌شان دردناک است. همان‌طور که امام سجاد(علیه‌السلام) در دعای 45 صحیفه سجادیه، خطاب به ماه مبارک رمضان می‌فرماید: «فَنَحْنُ مُوَدِّعُوهُ وِدَاعَ مَنْ عَزَّ فِرَاقُهُ عَلَینَا، وَ غَمَّنَا وَ أَوْحَشَنَا انْصِرَافُهُ عَنَّا، وَ لَزِمَنَا لَهُ الذِّمَامُ الْمَحْفُوظُ، وَ الْحُرْمَةُ الْمَرْعِیةُ، وَ الْحَقُّ الْمَقْضِی، فَنَحْنُ قَائِلُونَ: السَّلَامُ عَلَیک یا شَهْرَ اللَّهِ الْأَکبَرَ، وَ یا عِیدَ أَوْلِیائِهِ. السَّلَامُ عَلَیک یا أَکرَمَ مَصْحُوبٍ مِنَ الْأَوْقَاتِ، وَ یا خَیرَ شَهْرٍ فِی الْأَیامِ وَ السَّاعَاتِ...؛ اینک آن را وداع می‌گوییم، وداع کسی که هجرانش بر ما غم‌انگیز است و رویگرداندنش ما را به‌ اندوه و وحشت دچار کرده و بر عهده ما پیمان ناگسستنی و حرمت در خور توجه و حق لازم دارد، به این خاطر می‌گوییم: سلام بر تو‌ ای بزرگ‌ترین ماه خدا و‌ ای عید عاشقان حق. سلام بر تو‌ ای کریم‌ترین همنشین از میان اوقات و‌ ای بهترین ماه در روزها و ساعات...»
و این وداع، حق‌شناسی از صاحب این ماه مبارک است که همه بندگان را به میهمانی خود دعوت کرده و هر شب ندا می‌دهد که «آیا کسی هست که بخواهد آمرزیده شود؟ آیا کسی هست که خواسته‌ای برای اجابت داشته باشد؟...»
و تو ای انسان حفظ کن این نعمت‌ها و فضل و کرم‌های بیشماری که خالق و ربّ تو در این ماه به تو عطا کرد.
و در وداع با این ماه مبارک، توجه کن به اینکه خدای متعال زمانی را نصیب تو کرد که شب‌هایی داشت افضل از هزار ماه. شب‌هایی که قرآن در آن نازل شد و به دلیل همین نزول قرآن است که خواست بندگانش طعم رحمتش را بیش از پیش بچشند و آن‌ها که معرفتی به حقایق این شب‌ها پیدا کرده‌اند را بنوشاند از رحمت بیکرانش.
و در پایان و در روز عید فطر، انسان‌هایی که قدر لحظات این ماه را دانسته‌اند و محفل انسی با خدای خود داشته‌اند را به فطرت پاک حقیقی‌شان بر‌گرداند که عید حقیقی غیر از این نیست.
«گذراندن ماه رمضان با عبادت، با روزه‌داری، با توسل و ذکر و خشوع و ورود در روز عید فطر، برای مؤمن یک عید به معنای حقیقی است. این عید از جنس جشن‌های مادی دنیوی نیست؛ این عیدِ رحمت خداست؛ این عیدِ مغفرت الهی است؛ این عیدِ شکر و سپاس مردمی است که موفق شده‌اند ماه رمضان را با عبادت حق و با ورود در ضیافت پُرشکوه الهی به سلامت و عافیت بگذرانند و در ماه رمضان در حد وسع و توان و امکان خود، از ذکر و دعا و توسل و خشوع و روزه و نماز بهره ببرند.» (خطبه‌ عید فطر، 13 آبان سال 1384)
و این عیدِ مسلمانانی است که پایان یک دوره‌ عبادت و ریاضت را با امید مغفرت و پاداش الهی به روز فطر رسانده‌اند.

برچسب‌ها:
#ماه_مبارک_رمضان
#شب‌زنده‌داری
#وداع_ماه_رمضان
#عید_فطر

بسم الله الرحمن الرحیم حال که به ضرورت تفکر در هدف خلقت پی بردی و ساعتی اندیشیدی که هدف از خلقت و آفرینش تو چه بوده و خداوند برای چه تو را خلق کرده است؛ حال که سؤالاتی در این زمینه برایت پیش آمد؛ این را نیز بدان که هر شیء و موجودی زمانی آن چیز خواهد شد که تسلیم قوانین و ساختار خودش باشد؛ در غیر این صورت آن شیء، آن شیء نخواهد شد و چیز دیگری می‌شود.

بسم الله الرحمن الرحیم
هدف از آفرینش موجودات چیست؟ هدف از آفرینش و خلقت انسان چیست؟ چرا خداوند انسان را با آن همه پیچیدگی‌ها در جسم و روح و مرتبط با سایر مخلوقات آفرید؟ و...
به راستی خداوند چرا تو را خلق کرد؟ آیا تا کنون به این موضوع اندیشیده‌ای؟
آیا تاکنون به آفرینش خودت دقت کرده‌ای؟

چهارشنبه, 15 ارديبهشت 1400 17:42

اصلا شما سرپرستی داری؟

بسم الله الرحمن الرحیم
انسان با ولایت چطور انسانی است؟
انسان دارای ولایت، ولیّ را می‌شناسد، فکر ولیّ را می‌داند، با ولیّ هم‌فکر می‌شود. عمل ولیّ را می‌شناسد و با ولیّ هم‌عمل می‌شود و به دنبال او راه می‌افتد. یعنی خودش را در فکر و عمل، پیوسته با ولیّ می‌کند و برای قدرت‌دادن به ولیّ اسلام که یا خدا اسم برده است و یا خصوصیاتش را گفته است، تلاش می‌کند.
به تبع آن، اگر جامعه‌ای ولایتمدار شد، اولاً ولیّ را در جامعه مشخص می‌کند و ثانیاً او را به‌عنوان مرکز فرماندهی و اجرای قانون که منشأ و الهام‌بخش همه نیروها است می‌شناسد؛ زیرا حفظ پیوستگی جامعه اسلامی و ایستادگی در مقابل غیرمسلمین به عهده مرکز یا قدرت متمرکز است که همان ولیّ است که مدیریت فکری و عملی در جامعه به عهده او است.

چهارشنبه, 08 ارديبهشت 1400 07:02

ولی شما کیست؟

بسم الله الرحمن الرحیم
ولایت چیست؟
امام باقر(علیه السلام) در حدیثی مى‌فرماید: «لَوْ انَّ رَجُلًا قامَ لَیْلُهُ وَ صامَ نَهارُهُ وَ تَصَدَّقَ بِجَمیعِ مالِهِ وَ حَجَّ جَمیعَ دَهْرِهِ وَ لَمْ یَعْرِفْ وِلایَةَ وَلِىِّ اللَّهِ فَیُوالیهِ وَ یَکُونَ جَمیعُ اعْمالِهِ بِدِلالَتِهِ الَیْهِ ما کانَ لَهُ عَلَى اللَّهِ حَقٌّ فى ثَوابِهِ ابَداً»؛ اگر مسلمانى تمام شب‌ها شب ‌زنده‌‌دارى کند و تمام روزها روزه‌دارى نماید و تنها به پرداخت وجوه شرعیّه واجب اکتفا نکند؛ بلکه تمام اموال و سرمایه‌اش را در راه خدا صدقه بدهد و در تمام طول عمرش هر ساله به حج برود، اما اهل ولایت نباشد و «ولیُّ الله» را نشناسد تا ولایتش را به گردن نهد و اعمالش را طبق دستور او انجام دهد، چنین مسلمانى هرگز انتظار ثواب و پاداش الهى را نداشته باشد. (بحار الأنوار، ج23، ص294، باب17)

پنج شنبه, 02 ارديبهشت 1400 12:10

منتهای نبوت در آیینه بشریت

بسم الله الرحمن الرحیم
فرجام نبوت
در جهان‌بینی اسلام، مسیر بشریت به سوی نیکی و تکامل است و با سرعت هرچه بیشتر به سوی الله و ترقی پیش خواهد رفت که این حرکت به وسیله مجاهدت‌های انبیا و پیروان‌شان حاصل شده است.
گاهی این‌طور تلقین می‌کنند که حق همیشه شکست خورده است و به حکومت‌تشکیل‌ندادن انبیا و اهل بیت(علیهم‌السلام) مثال می‌زنند و یا به شهادت امام حسین(علیه‌السلام).
برای بهتر قابل فهم‌بودن این موضوع، معلم کلاس‌های اول تا دانشگاه را در نظر بگیر. معلم کلاس اول، مطالبی به دانش‌آموز یاد می‌دهد و او را به کلاس بعد می‌فرستد. معلم کلاس دوم هم همین‌طور، معلم کلاس سوم نیز و الی آخر.

بسم الله الرحمن الرحیم
در ماه مبارک رمضان، فرصت را مغتنم بدان.
خودت را به خودت ارزانی کن.
خودت را در خودت بشناس.
برای شناخت خودت به بیرون سفر نکن.
چند گامی به درون خودت برو و غور کن در لایه‌های پیچیده خودت.

چهارشنبه, 25 فروردين 1400 23:46

آیت طلوع خورشید (ویژه ماه مبارک )

بسم الله الرحمن الرحیم

خورشید را در نظر بگیر. به میزان تابش نور خورشید بر زمین (که آن هم نور خود را از جای دیگر می‌گیرد)، اشیاء آشکار می‌شود. زمانی که هوا تاریک است و به اصطلاح شب است، تو نمی‌توانی اطرافت را به وضوح ببینی، اما رفته رفته که نور خورشید بر زمین می‌تابد تا به بین‌الطوعین و صبح و ظهر می‌رسد، اجسام و اشیاء و همه چیز واضح می‌شود.
از آن طرف یک نوزاد را در نظر بگیر. نوزادی که تازه متولد شده است، درجه بسیار بسیار ناچیزی از نور عقل در وجود او تابیده شده است. فقط می‌داند که باید با دهان به دنبال غذا باشد و غذا را بمکد. در همین حد. نسبت به خودش هیچ آگاهی ندارد که گرسنه است، تشنه است و....

چهارشنبه, 25 فروردين 1400 23:45

چرایی رسالت انبیا در چیست؟

بسم الله الرحمن الرحیم نوزاد انسان را در نظر بگیر که فاقد بسیاری از خصوصیات انسان است. به مرور زمان و گذشت سالیان، با قرار گرفتن در شرایط خاص، ظاهر او رشد می‌کند و استعدادهای بالقوه او به فعلیت می‌رسد؛ آنگاه می‌تواند سخن بگوید، بفهمد، عالم و دانشمند شود و....
چیزی از خارج بر او وارد نمی‌شود؛ بلکه همه در خود اوست که با تربیت و رشد به تکامل می‌رسد.

بسم الله الرحمن الرحیم

 

در فلسفه نبوت گفتیم که حواسّ و غرایز و عقل درونی انسان برای هدایت و رفع نیازهای نامحدود انسان کم است و نبی می‌آید تا هدایت کند این عقل درونی را.

انسان که دارای فکر، تدبیر، اراده و اختیار و انتخاب است و همین‌ها باعث تمایز او از سایر جانداران شده است؛ به مرحله‌ای از رشد جسمانی که می‌رسد، خود را بی‌نیاز از پروردگارش می‌داند و خیال می‌کند آنچه از علم و فناوری و ثروت و حتی رشد جسمانی کسب می‌کند، همه را خود به دست آورده و اینجا است که فراموش می‌کند که نیازمند خدا است؛ به همین دلیل غفلت و سرکشی می‌کند.

صفحه1 از5

ارتباط با ما

 آدرس : تهران، میدان انقلاب، خیابان کارگر جنوبی، پایین‌تر از چهارراه لشکر، روبروی دانشگاه علامه طباطبایی (یا پمپ بنزین) کوچه شهید علی غیاثوند قیصری- بن بست آریا- پلاک 6 - زنگ سوم
مدیریت: 02155377676 - 09911135529
ایمیل: info@osveh.org ساعت کاری موسسه: شنبه تا چهارشنبه 8 الی 16

تماس با واحدهای اسوه

02155390120
02155482025
واحد وام، داخلی   1
واحد فرهنگی و ازدواج، داخلی   2
واحد رفاهی و خدماتی، داخلی   4

شبکه های اجتماعی اسوه

logo-samandehi

whatsapp telegram instagram baleh
Fatima Co