درمان لکه های سرخ پوستی

درمان لکه های سرخ پوستی

درمان لکه های سرخ پوستی

توسط / طب اسلامی و تغذیه / دوشنبه, 29 بهمن 1397 ساعت 03:46

از امام باقر(ع) نقل شده است که فرمود: برای فلج و سستی اعضا، قولنج، رخوت و بیماری سردی مزاج سوره ی حمد، سوره توحید و سوره ی ناس و فلق را بخوانید سپس آنرا بر روی لوحی بنویسید: أَعوذُ بِوَجهِ اللهِ العَظیمِ وَ بِعَزَّتِهِ الَّتی لا تُرامَ وَ قُدرَتِهِ الَّتی لا یَمتَنعُ مِنها شیءٌ مِن شَرِّ هَذا الوَجَعِ وَمِن شَرِّ ما فیهِ وَ مِن شَرِّ ما أَجِدُ مِنهُ.


سپس آن را با آب باران بشویید و ناشتا و به هنگام خواب از آن مصرف نمایید.
از بکربن صالح نقل است که گفت: شنیدم امیرالمؤمنین(ع) می فرماید: هر کس که به ظهور لکه های سرخ بر روی صورت و بدن و بیماری سردی مزاج یعنی سرد و گرم شدن مفاصل دچار گردد و به اندازه ی یک کف دست شنبلیله و یک کف دست انجیر خشک را در آب خیسانده و در دیگ تمیزی بپزد و بعد صاف نموده و آن را سرد کند بعد یک روز در میان از آن بنوشد تا در مجموع روزها به اندازه ی یک قدح و کاسه ای سیراب کننده [به اندازه یک لیوان] بنوشد.
از ذریح است که شنیدم امام صادق(ع) مردی از دوستدارانش را از بادهای منتشره در بدن چنین تعویذ می فرماید:
عَزَمتُ عَلَیکَ یا رِیحُ یا وَجَعُ بالعَزیمَةِ اِلَّتی عَزَمَ بها عَلیُّ بنُ أَبی طالِب رَسُولُ رَسُولِ اللهِ عَلی جِنِّ وادِی البَصرَةِ فَأَطاعُوا و أَجابُوا لِما أَطَعتَ وَ أَجَبتَ وَ خَرَجتَ مِن فُلانِ بنِ فُلانَة / نام شخص و مادرش / السّاعةَ السّاعةَ بِاِذنِ الله تَعالی وَ بِقُدرَةِ اللهِ تَعالی وَ بِسُلطانِ اللهِ بِجَلالِ اللهِ بِکبریاءِ اللهِ بِعَظَمَةِ اللهِ بِوَجهِ اللهِ بِجَمالِ اللهِ بِبَهاءِ اللهِ بِنُور اللهِ. و آن ناراحتی و مرض طولی نکشید که خارج و زایل شد.

درمان بواسیر (هموروئید)
از نبی اکرم(ص) روایت شده است که می فرماید: "با آب، خود را تطهیر کنید و موضع مدفوع و اطراف مقعد را کاملا بشویید تا دچار بواسیر نشوید".
در حکمت لقمان آمده است: نشستن زیاد در هنگام قضای حاجت (تخلیه) باعث بواسیر می شود. و روایت شده است خربزه بواسیر را دفع می کند.
در روایتی از پیامبر اکرم(ص) آمده است که فرمود: "اگر میوه ای از بهشت آمده باشد همانا انجیر است میوه ی آن بدون هسته است پس بخورید آن را زیرا بواسیر را قطع می کند"
امام محمد باقر(ع) می فرماید: "کسی که خاک بخورد دچار خارش بدن، خارش چشم و بواسیر می شود و زمینه ی بیماری سودا در او به وجود می آید قدرت جسمانی در پاهای او کم می شود."
در حدیثی از امام صادق(ع) آمده است: "تره را بخورید زیرا چهار فایده دارد 1. دهان را خوشبو می کند 2. بادهای شکم را برطرف می کند 3. بواسیر را از بین می برد. 4. امان از جذام است برای کسی که خوردن آن را ادامه بدهد"
امام رضا(ع) می فرماید: "خوردن گوشت هوبره برای بواسیر و ناراحتی کمر و ازدیاد میل جنسی و قدرت جماع نافع است".
امام صادق می فرماید: "برنج، خوب طعامی است، روده ها را گشاد و بواسیر را قطع می کند. همچنین (الیاف میوه ی) خرما پرزهای روده را گشاد کرده، بواسیر را از بین می برد"
در حدیث نبوی آمده است: هویج امان از قولنج و بواسیر است، قوه ی جماع را تقویت می کند. در روایت است که: ناشتا عدس خوردن برای هفتاد مرض نافع است. امام رضا(ع) می فرماید "اگر کسی می خواهد از امراض مقعد و بواسیر در امان باشد هر روز یا هر شب هفت دانه خرمای بَرنی با روغن گاو بخورد و بین عورتین را روغن زنبق خالص بمالد.
امام باقر(ع) می فرماید: "برای درمان بواسیر موم، روغن زنبق و مخلوط شیر عسل، سماق و بذر کتان را در یک دیگ ریخته و روی آتش گذاشته تا مخلوط شود و مقداری از آن را روی مقعد بگذارید، بواسیر برطرف خواهد شد.
امام رضا(ع) فرمودند: زیاد نشستن در توالت بواسیر را به دنبال می آورد و در مورد تره گفته شده که بواسیر را قطع می کند.
مردی به امام رضا(ع) از بواسیر شکایت کرد. امام فرمود: سوره ی مبارکه ی یس را با عسل بنویس و آن را بنوش
امام صادق(ع): بهترین غذا برنج است، معده را وسعت می بخشد و بواسیر را قطع می کند و ما به حال اهل عراق به جهت خوردن برنج و خرمای نارس غبطه می خوریم، چرا که این دو، معده را وسعت داده و بواسیر را قطع می کنند.
در کتاب دروس آمده است که: سنجد معده را دباغی می نماید و موجب امان از بواسیراست و ساق پاها را قوی می گرداند، و هویج موجب در امان بودن از قولنج و بواسیر است و به جماع کمک می کند و برنج موجب وسعت بخشیدن معده و قطع بواسیر می گردد و نقرس را از بین می برد و سویق عدس برای هفتاد بیماری و درد نافع است.
در طب الرضا(ع) است که: بپرهیز از خوردن همزمان تخم مرغ و ماهی چرا که هر گاه این دو در شکم انسان جمع شوند موجب نقرس، قولنج، بواسیر و دندان درد می گردد.
از معمربن خالد است که نقل کرده: ابوالحسن علی بن موسی الرضا(ع) در استفاده از این دارو تأکید بسیار داشتند و می فرمود: در آن منافع بسیاری است و من آن را برای بادها و بواسیر امتحان و توصیه نموده ام و به خدا سوگند خلاف آن راندیدم:
هلیلۀ سیاه، بلیله و آمله را به صورت اجزای مساوی تهیه کرده و می کوبی از حریر (پارچه لطیف) عبور داده و صاف می کنی سپس به همان میزان بادام تازه که در نزد اهل عراق همان مُقل ازرق است تهیه می کنی بادام (مُقل ازرق) را در آب تره خیس می کنید تا سی شب در آن حل شود سپس این داروها را بر روی آن ریخته و به خوبی مخلوط می کنی تا با هم ممزوج شوند آنگاه آن را با همین دستان چسبنده برداشته به شکل دانه ای مانند دانه ی عدس در می آوری و دستانت را با روغن بنفشه یا شب بوی زرد یا روغن کنجد چرب می کنی اگر در تابستان است یک مثقال و اگر در زمستان است دو مثقال را مصرف کن و در ضمن، ماهی، ترب، و سبزی و تره را همراه با وعده های غذا استفاده نمایید که این دستورالعمل مجرب است.
اسحاق حریری نقل کرده است که امام باقر(ع) فرمود: ای حریری چرا چهره ات باد کرده و متورم شده است آیا به بواسیر مبتلا شده ای؟ عرض کردم بله ای پسر رسول خدا و از خدا مسألت دارم که مرا از ثواب بیماری محروم ندارد. امام فرمود: آیا نمی خواهی برایت دارویی توصیه کنم؟ گفتم: ای پسر رسول خدا والله که با بیشتر از هزار دارو به معالجه و درمان پرداختم اما هیچ فایده و سودی نداشته و بواسیر من با بیرون زدن خون همراه است.
حضرت فرمود: وای بر تو یا حریری! که من طبیب طبیبان و سرکرده ی عالمان و حکیمان معدن اطبّا و سیّد اولا د پیامبر بر روی زمین هستم!! و تو از ما بی بهره مانده ای! گفتم: همین طور است ای سید و مولای من. فرمود: همانا بواسیر تو سست و شُل شده و از آن خون بیرون می ریزد!
گفتم: بله ای پسر رسول خدا. همین گونه است که می فرمایید!
فرمود: بر تو باد استفاده از موم عسل، روغن زنبق، شیر عسل، سماق و شیره ی میوه ی سرو، همه را در کاسه ای جمع کن و چون مخلوط شد به اندازه ی یک نخود از آن بردار و به موضع مقعد بمال به اذن خداوند شفا می یابی.
حریری نقل کرده که: به خداوندی که جز او خدای نیست سوگند که این کار را بیش از یک مرتبه انجام نداده بودم که از بیماری که بدان مبتلا بودم رها شدم و از آن پس احساس هیچ گونه خونریزی یا دردی نداشتم.
حریری می گوید: روز آینده به سوی ایشان برگشتم و امام فرمود: ای الااسحاق الحمدالله شفا یافتی! گفتم بله! فدایت شوم. به لطف الهی و آموزه های شما درمان شدم.

درمان ناراحتی های لگن خاصره
امام صادق(ع) می فرماید: "حضرت عیسی(ع) در کودکی دچار ناراحتی لگن خاصره شد به مادرش گفت: عسل، سیاه دانه و روغن زیتون را برایم مخلوط کن! سپس آن را نوشید و بهبود یافت".
از امام صادق(ع) در مورد درد ناف است که: دستت را بر روی موضع درد بگذار و سه مرتبه بگو:
وَ اِنَّهُ لَکتابٌ عَزیزٌ یَأتیَهِ الباطِلُ مِن بَینِ یَدَیهِ وَ لا مِن خَلفِهِ تَنزیلٌ مِن حَکیمٍ حَمیدٍ.
امام صادق(ع) فرمود: زیره کوهی را برای درد پهلو بخورید.
پیامبر(ص) فرمود: بر هر یک از شما که احساس درد در لگن خاصره و پهلوی خود نمود سزاوار است که سه مرتبه دستش را بر روی آن کشد و هر بار بگوید: أَعُوذُ بِعِزَّةِ اللهِ، وَ قُدرَتِهِ عَلی ما یَشاءُ مِن شَرِّ ما أَجِدُ.
امام صادق(ع) در همین خصوص می فرماید: دستت را بر روی موضع درد می کشی و می گویی: بِسمِ اللهِ وَ بِاللهِ مُحَمَّدٍ رَسولُ اللهِ وَ لا حَولَ وَلا قُوَّةَ اِلّا بِاللهِ العَلیِّ العَظیمِ، اَللّهُمَّ أَمسِح عَنّی ما أَجِدُ فی خاصِرَتی بعد دستت را بر روی موضع درد کشیده و سه مرتبه نام خداوند را بر زبان جاری می سازی ان شاءالله که بهبود می یابی.
از خثعمی نقل است که گفت: خدمت امام صادق(ع) از درد خاصره شکایت کردم فرمود: "بر تو باد خوردن ریزه های طعام که در سفره است من چنان نمودم و درد از من زایل گشت.
ابراهیم بن عبدالحمید گفت: من در قسمت راست و چپ پهلویم چنین دردی احساس می کردم توصیه ی امام را به کار بستم، مفید واقع شد.
در حدیث دیگری است که مردی به امام صادق(ع) از در خاصره که او را به ستوه آورده بود شکایت کرد امام فرمود: چه چیز تو را از خوردن ریزه های طعام که در سفره افتاده است باز می دارد؟
در حدیث دیگری است که: بدان در این کار (خوردن ریزه های طعام) شفای از هر دردی است.
عبدالله بن سنان نقل کرده است: از امام حسین(ع) سوال کردم آیا حضرت عیسی به بیماری هایی که بنی آدم بدان دچار می شوند مبتلا می شد؟ فرمود: بله او به هنگام کودکی به بیماری بزرگسالان و در هنگام بزرگسالی به بیماری کودکان مبتلا و بیمار می شد. و هنگامی که در خردسالی به درد خاصره که از جمله امراض بزرگسالان است مبتلا می گشت به مادرش می گفت: برایم مقداری عسل و سیاه دانه و روغن [روغن زیتون] تهیه کن و آن ها را با هم مخلوط نموده و به من بده و مادر برای او آن معجون را می آورد. و او خوردن آن را ناخوش می دانست و مادرش به او می گفت:
چرا از خوردن آن کراهت داری و حال آن که خود آن را خواسته بودی؟ عیسی(ع) می گفت: این دارو را با علم پیامبری و نبوت تجویز نموده و به جهت محدودیت شکیبایی کودکانه ام آن را خوش نمی دارم و بعد دارو را بو کرده و سپس آن را می نوشید.
برای درمان درد تهیگاه از امام باقر(ع) نقل است: هنگامی که از نمازهایت فارغ گشتی دستت را بر موضع سجده گذاشته و بگو:
أفَحَسِبتُم أَنَّما خَلَقناکُم عَبَثاً وَ اَنَّکُم اِلَینا لا تُرجَعُون فَتَعالَی اللهُ الملِکُ الحَقِّ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ رَبُّ العَرشِ الکَریمُ، وَ مَن یَدعُ مَعَ اللهِ اِلهاً لا بُرهانَ لَهُ بِهِ، فَاِنَّما حِسابُهُ عِندَ رَبِّهِ لا یُفلحُ الکافِرون: وَ قُل رَبِّ اغفِر وَ ارحَم وَ أَنتَ خَیرُالرّاحِمینِ.

درمان ناراحتی های پا وعوارض ساق پا
از امام حسن عسکری(ع) روایت شده است: در مورد کسی که کف پای او زخم و سوراخ شده است خاک پاک رُس و شیر را مخلوط و لگدکوب کرده تا سفت شود سپس بعد از کشیدن گِل مخلوط با شیر به صخره یا قطعه سنگی تمیز، آن را بر روی زخم بگذارد انشاءالله خوب خواهد شد.
امام رضا(ع) می فرماید: اگر سویق را هفت مرتبه بشویی و آن را از ظرفی به ظرف دیگر بریزی و سپس آن را میل کنی تب را از بین برده و قوت و توان را به ساق ها و پاها سرازیر می کند.
برای درد پا فرمود: دو رکعت نماز گذار و در هر رکعت یک بار سوره ی حمد و این قول خداوند سبحان را که (آمن الرسول...) تا آخر سوره ی بقره بخوان.
در مورد سویق روایات بسیاری آمده است که موجب پرمغز شدن ساق پا و تقویت عضلات حرکتی می گردد و در مورد باقلا آمده است که ساق ها را پر مغز ساخته و خون تازه تولید می کند. واین که خوردن گل، قوت ساق ها را از بین می برد.
همچنین برای درد ساق ها از امام صادق(ع) نقل شده است: هفت مرتبه بر آنها بخوان:
وَاتلُ ما أُوحِیَ اِلَیکَ مِن کِتابِ رَبِّکَ لا مُبَدِّلَ لِکَلِماتِهِ وَ لَن تَجِدَ مِن دُونِهِ مُلتَحِداً
برای درد پاها از امام صادق(ع) روایت شده است : بر آنها اول سوره "فتح" را تا این قول خداوند که – عزیزاً حگیماً" بخواند.
برای درد پاشنه ها و کف پا از امام حسن(ع) است: هنگامی که احساس درد نمودی دستت را بر روی موضع درد بگذار و بگو:
بِسمِ اللهِ وَ بِاللهِ وَ ما قَدرُوا اللهَ حَقَّ قَدرِهِ، وَ الاَرضُ جَمیعاً قَبضَتُهُ یَومَ القیامَةِ، والسَّماواتُ مَطوِیّاتٌ بِیِمیِنِه، سُبحانَهُ وَ تَعالی عَمّا یُشِرکونَ.
جابر جعفی از امام محمد باقر(ع) نقل کرده است که فرمود: من نزد پدرم حسین بن علی(ع) بودم که مردی از بنی امیه که از جمله ی شیعیان و پیروان ما بود آمد و به ایشان گفت: ای پسر رسول خدا، از درد پا، قادر به راه رفتن و آمدن نزد شما نبودم! پس به او فرمود چرا از تعویذ حسن بن علی غافلی؟ مرد گفت ای پسر رسول خدا چه تعویذی است؟ فرمود: إِنا فَتَحنا لَکَ فَتحاً مُبیناً تا این قسمت از سخن خداوند که: وَ کانَ اللهُ عَلیماً حَکیماً. آن مرد گفت: آنچه را به من دستور دادند به کار بستم و پس از آن به مدد و یاری خداوند متعال هیچ دردی احساس نکردم.
صفوان بن جمّال از امام صادق(ع) به نقل از پدرش و جدّش از علی بن حسین(ع) نقل می کند که: مردی نزد امام حسین(ع) شکایت کرده و به ایشان گفت: ای پسر رسول خدا من دردی در ناحیه ی پاشنه های پا احساس می کنم که مرا از برخاستن مانع می شود فرمود: چه چیز مانع استفاده تو از تعویذ می شود؟ گفت: آن را نمی دانستم امام فرمود: هنگامی که احساس درد کردی دست بر روی موضع درد گذار و بگو:
بِسمِ اللهِ وَ بِاللهِ وَ السَّلامُ عَلی رَسولِ اللهِ
سپس بر آن بخوان:
وَ ما قَدرواالله حَقَّ قَدرِهِ وَ الاَرضُ جَمیعاً قَبضَتُهُ یَومَ القِیامَةِ وَ السَّماواتُ مَطوِیّاتٌ بِیَمینِهِ سُبحانَهُ وَ تَعالی عَمّا یُشرِکوُنِ.
آن مرد چنان نمود و خداوند متعال او را شفا عنایت فرمود.
و برای درمان هر ورمی آیات آخر سوره ی حشر را از لَو أَنزَلنا هذَا القُرآنَ تا آخر بخواند ان شاءالله مؤثر خواهد کرد.

درمان بیماری های سیاتیک، نقرس و درد مفاصل
علاوه بر آنچه در مورد داروهای گیاهی گفته شد از امام علی(ع) در مورد سیاتک آمده است که می فرماید: اگر احساس درد نمودی دستت را بر روی موضع آن قرار ده و بگو:
بِسمِ اللهِ، أَعوذُ بِبِسمِ اللهِ الکَبیرِ، و أَعوذُ بِبِسمِ اللهِ العَظیمِ، مِن شَرِّ کُلِّ عِرقٍ نَعّارٍ،وَ مِن شَرِّ کُلِّ حَرِّ النّارِ.
که همانا به اذن خداوند متعال عافیت می یابی.
از امام رضا علیه السلام نقل شده است که به مأمون فرمود: بپرهیز از آن که همزمان، تخم مرغ و ماهی را در معده انباشته کنی چرا که هنگامی که این دو در شکم انسان جمع شوند نقرس، قولنج، بواسیر و دندان درد را به بار می آورند و شیر و شراب که اهلش می نوشند هنگامی که جمع شوند نقرس و پیسی بجای می گذارند.
حارث اعور همدانی از امیر المؤمنین نقل کرده که : ایشان به مردی از اصحابشان که از درد سیاتیک، شکایت کرده بود تعلیم داده و به او فرمود: هنگامی که دردی احساس کردی دستت را بر روی آن گذارده و بگو:
بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ. بِسمِ اللهِ وَ بِاللهِ. أَعوذُ بِبِسمِ اللهِ الکَبیرِ، و أَعوذُ بِبِسمِ اللهِ العَظیمِ، مِن شَرِّ کُلَّ عِرقٍ نَعّارٍ، وَ مِن شَرِّ کُلِّ حَرِّ النّارِ.
که همانا به اذن خداوند عافیت می یابی.
آن مرد گفت: من این دستور را سه بار بیشتر بکار نبرده بودم که خداوند بیماریم را زایل گرداند و از آن درد عافیت یافتم.
از پیامبر صلی الله علیه وآله وسلّم است که فرمود: انجیر بخورید که بواسیر را قطع می کند و برای نقرس نیز مفید است.
از ابی زینب نقل شده که می گوید: من در حضور جعفربن محمد علیه السلام بودم که صفوان بن سَلَمه درحالی که چهره اش زرد بود از راه رسید به او فرمود: تو را چه شده است؟ پس او برای ایشان شدّت التهاب و درد مفاصلی را که پیوسته او را آزار می داد و از آن رنج می برد باز گفت. حضرت فرمود بگو:
اَللّهُمَ إِنّی أَسأَلُکَ بِأَسمائِکَ، وَ بَرکاتِکَ، وَ دَعوَةِ نَبیِّکَ الطَیِّبِ المَکینِ عِندَکَ، وَ بِحَقِّهِ وَ بِحَقِّ ابنَتِهِ فاطِمَةِ المُبارِکَةِ، وَ بِحَقِ وَصیِّهِ أَمیرِالمُؤمِنین، وَ بِحَقِّ سَیِّدَی شَبابِ أَهلِ الجَنَّةِ إِلاّ أَذهَبتَ عَنّی شَرَّ ما أجِدُ بِحَقِّهِم بِحَقِّکَ یا إِلهَ العالَمینِ.
جابربن سنان نقل کرده است: به امام صادق علیه السلام نامه ای نوشت و اظهار داشت: ای پسر رسول خدا! لکه های سرخی که در سر تا پایم پدید آمده و از کارم مانع می شود و برایم مشکل ایجاد نموده عنایت فرموده به درگاه خداوند برایم دعا کن. امام برای او دعا کردند و به وی نامه ای نوشتند و دستور استفاده از انفیه عنبر و زنبق را به طور ناشتا داده و فرمود ان شاءالله تعالی عافیت و بهبودی خواهی یافت. او این دستور را به کار بست و گویی که از بند رها شده بود.
داوودبن زرین نقل کرده: خدمت امام صادق علیه السلام شکایت کرده و گفتم ای پسر رسول خدا دیشب رگی شروع به درد نموده است و تا سپیده ی صبح آرام نشد اینک به نزد شما آمده و به شما پناهنده شدم. امام فرمود: دستت را بر موضعی که دردناک است بگذار و سه مرتبه بگو: اَللهُ اَللهُ اَللهُ رَبّی حَقّاً که آن درد در همان ساعت آرام می شود.
مفضل بن عمر از امام صادق علیه السلام نقل کرده است که فرمود: ای مفضّل از من تعویذی برای تمام دردها از جمله رگ های دردناک و غیره خواسته بودی! سه مرتبه بگو: اَللّهُمَ فَرِّج عَنّی کُربَتی، وَعَجِّل عافیَتی واکشِف ضُرِّی و بکوش که این دعا با زاری و اشک ریختن همراه باشد.

فصل شانزدهم
درمان بیماریها
اختلال های روان- تنی

درمان وبا و طاعون
از امام صادق علیه السلام روایت شده است: شانه زدن موی سر بیماری را از بین می برد. امام کاظم علیه السلام می فرماید: "موی سر و ریش خود را شانه بزنید تا وبا و غم و غصه از شما دور شود" همچنین روایت شده است: شانه زدن با عاج وبا را دور می کند.
در روایات آمده است: کسی که وارد شهری می شود و از پیاز آن شهر بخورد دچار وبا نمی شود. همچنین دعاهای زیادی در کتب معتبره ذکر شده که برای جلوگیری از ابتلا به وبا و طاعون و سایر امراض اثرات زیاد و مؤثری دارد.
در (الدروع الواقیه) از امام رضا علیه السلام نقل شده است که فرمود: هنگامی که وبا در سرزمینی بسیار شد بگویید:
بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ. لاحَولَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللهِ العَلیِّ العَظیمِ. وَ لا یَنفَعُ شَیءٌ إِلاّ بِإِذنِ اللهِ. تَوَکَّلتُ عَلَی اللهِ. وَ لا یَأتی بِالشِّفاءِ إِلاَ اللهُ، ما شاءَ اللهُ لا یَصرِفُ السُّوءَ إِلاَّ اللهُ. حَسبِیَ اللهُ الَّذی خَلَقَنی فَهُوَ یَهدیِن. وَالّذی هُوَ یُطعِمُنی وَ یَسقِین. وَ إِذا مَرِضتُ فَهُوَ یَشفینِ وَ نُنَزِّلُ مِنَ القُرآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحمَةٌ لِلمُؤمِنینِ. أَللّهُمَّ ارزُقنا العافِیَةِ. لا تُفَرِّق بَینَنَا وَ بَینَ العافِیَةِ. یا خالِقَ العافِیَةِ بِرَحمَتِکَ یا أَرحَمَ الرّاحِمینَ.
امام صادق علیه السلام می فرماید: دوست می دارم که در غلاف شمشیر مؤمن یا زیر خاتم و انگشتری وی یا در زیر دستار و عمامه اش این دعا باشد که موجب مصونیت و در امان بودن از سختی ها و مشکلات روزگار است.
بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ. یا هُوَ. یا مَن هُوَ هُوَ. یا مَن لَیسَ إِلاّ هُوَ. یا حَیُّ یا قَیُّومُ. یا حَیّاً لا یَموتُ. یا حَیُّ. إلا إِلهَ إِلاّ أَنتَ . صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَ کُن لِفُلانِ بنِ فلان / نام شخص و نام پدرش / دِرعاً حَصیناً، و حِصناً مَنیعاً، یا رَبَّ العالَمینِ، وَ صَلَّی اللهُ عَلی مُحَمَّدٍ خاتَمِ النَّبیینَ وَ عَلی آلِهِ الطّاهِرِینَ.
در کتاب محدّث کاشانی آمده است: گوسفندی یا قوچ سیاهی را برای قربانی تهیه نموده و درمحل ذبح بگوید:
إِلهی بِحُرمَةِ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ. إِلهی بِحُرمَةِ جِبرَئیلَ. إِلهی بِحُرمَةِ میکائیلَ. إِلهی بِحُرمَةِ إِسرافیلَ. إِلهی بِحُرمَةِ عِزرائیلَ. إِلهی بِحُرمَةِ عَلیٍّ وَ فاطِمَةِ الزَّهراءِ وَالحَسَنِ وَ الحُسَینِ إِحفَظنا وَ احفَظ أَولادَنا وَ أَحِبّاءَنا وَ أتباعَنا، وَجَمیعَ المُؤمِنینِ وَالمُؤمِناتِ مِنَ الوَباءِ وَ الطّاعُونِ یا حَفیظُ، یا حَفیظُ، اَدرِکنی یا رَسُولَ اللهِ وَ یا آلَ الرَّسُولِ.
همچنین این دعا را بنویسد و با خود داشته باشد:
بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم. یا هُو، یا مَن هُوَهُوَ. یا مَن لَیسَ هُوَ إِلاّ هُوَ، صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اجعَل لِحامِلِ کِتابی هذا مِن کُلِّ هَمٍّ وَغَمٍّ وَ أَلَمٍ وَ خَوفٍ فَرَجاً وَ مَخرَجاً بِرَحمَتِکَ یا أَرحَمَ الرّاحِمینَ. بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ عَلی وَ فاطِمَةِ وَ الحَسَنِ وَالحُسَینِ وَالاَئِمَةِ مِن ذُرِّیَةِ الحُسَینِ علیه السلام عَلی وَ مُحَمَّدٍ جَعفَرٍ وَ مُوسی وَ عَلیٍ وَ مُحَمَّدٍ وَ عَلی و الحَسَنِ وَ مُحَمَّدٍ صَلَواتُ اللهِ عَلَیهِم أَجمَعینَ.
همچنین بعد از غروب شب نیمه ی شعبان 11 مرتبه ذکر ذیل را بگوید در حالی که بین آن با کسی سخنی نگفته و از قبله نیز رویگردان نشود و آن ذکر این است.
بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ. أَلّلهُمَّ إِنَّکَ حَلیمٌ عَلیمٌ. ذُو أَناةٍ وَ لا طاقَةَ لَنا بِعَد لِکَ یا أَللهُ یا أَللهُ- سه بار- اَلأَمانُ اَلأَمانُ مِنَ الطّاعُونِ وَ الوَباءِ وَ مَوتِ الفُجأَةِ وَ سُوءِ القَضاءِ. وَ شِماتَةِ الأَعداءِ. " رَبَّنَا اکشِف عَنَّا العَذابَ إِنّا لَمُؤمِنُون" بِرَحمَتِکَ یا أَرحَمَ الرّاحِمینَ.
همچنین در شب هنگام، سوره ی مبارکۀ "یس" را سه مرتبه بخواند: یک بار برای طول عمر، یک بار برای توانگری و ثروت و یک بار برای دفع بلایا.
همچنین برای دفع وبا و طاعون بخواند:
أَللّهُمَّ یا ذَاالعَرشِ الکَریمِ وَ العَطاءِ العَلیمِ، وَالصِّراطِ المُستَقیمِ، یا مرسِلَ الرِّیاحِ، وَ یا فالِقَ الأِصباحِ، وَ یا ذَالجَوادِ وَالسَّماحِ، یا أَللهُ، یا رَحمنُ، یا رَحیمُ، یا واحِدُ، یا أَحَدُ، یا صَمَدُ، یا فَردُ، یا وِترُ، یا حَیُّ، یا قَیُّومُ، یا ذَالجَلالِ وَ الإِکرامِ، إِرحَم ذُلَّی وَ انفِرادِی، وَ خُضُوعی، وَ خُشوعی، بَینَ یَدَیکَ، وَ اِعتِمادی عَلَیکَ، وَ تَضَرُّعی إِلَیکَ، رَبِّ سَهِّل عَلی کُلّی عَسیرٍ، وَ امنَع عَنّی شَرَّ کُلِ حاسِدٍ، وَ ظالِمٍ، وَ آفَةٍ، وَ عاهَةٍ، وَ عائِقَةٍ، وَ بَلاءٍ، وَ وَباءٍ، وَ زَلزَلَةٍ وَ عِلَّةٍ وَ بَلِیَّةٍ، وَ مَرَضٍ، وَ سَبُعٍ، یا سُبّوحٌ، یا قُدّوسُ، یا رَبَّ المَلائِکَةِ وَالرُّوحِ وَ صَلَّی اللهُ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ أَجمَعینَ.
در برخی کتب دعا از رسول الله صلی الله علیه وآله وسلّم در دفع وبا آمده است که:
أَللّهُمَّ یا وَلِیَّ الوِلاءِ، وَ یا کاشِفَ الضُّرِّ وَ البَلاءِ، أَذهِب عَنَّا القَحطَ وَالغارَةَ وَ الطاعُونَ وَالمُفاجَأةَ، وَالوَباءَ، بِحَقِّ مُحَمَّدٍ المُصطَفی، وَ عَلی المُرتَضی وَ فاطِمَةِ الزَّهراءِ، وَالحَسَنِ الرِّضا، وَ الحُسَینِ الشَّهیدِ المَظلومِ بِکَربَلاءِ، "وَ ما رَمَیتَ إِذ رَمَیتَ وَ لکِنَّ اللهَ رَمی وَ لِیُبلِیَ المُؤمِنینَ مِنهُ بَلاءً حَسَناً.
أَللّهُمَّ سَکِّن هَیبةَ صَدمَةِ قَهرَمانِ الجَبَروتِ بِاللَّطیفَةِ النّازِلَةِ الوارِدَةِ فَیَضانَ المَلَکُوتِ حَتّی نَتَشَبَّثَ بِأَذیالِ لُطفِکَ وَ نَعتَصِمَ مِن إِنزالِ قَهرِکَ یا ذَاالقُوَّةِ الکامِلَةِ، وَ القُدرَةِ الشّامِلَةِ، بِرَحمَتِکَ الواسِعَةِ.
أَللّهُمَّ یا خَفِیَ الأَلطافِ نَجِّنا مِمّا نَحذَرُ وَ نَخافُ بِحَقِّ مُحَمَّدِ بنِ عَبدِاللهِ بنِ عَبدِالمُطَلِّبِ بنِ عَبدِ مَنافِ. بِسمِ اللهِ ما شاءَاللهُ. لا یَسوقُ الخیرَ إِلّاَ اللهُ. بِسمِ اللهِ ما شاءَ اللهُ ما یَکُونُ مِن نِعمَةٍ فَمِنَ اللهِ. بِسم اللهِ ما شاءَ اللهُ لا حَولَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِا للهِ العِلیِّ العَظیمِ. بِسمِ اللهِ ماشاءَاللهُ. وَ صَلَّی اللهُ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّیِبینَ.
هر کس آن را هنگامی که صبح می کند سه بار بر زبان آورد تا به هنگام شب از سرقت و غرق شدن و سوختگی در امان است و هر کس چون به شب درآید سه مرتبه این دعا را بخواند تا به صبح از سوختگی و غرق شدن و سرقت در امان می ماند.
در برخی کتب معتبر برای دفع طاعون هم آمده است که در هر روز و شب هشت مرتبه بخواند:
سَلامٌ قَولاً مِن رَبٍّ رَحیمٍ.
شیخ صدوق (ره) روایت کرده و سیدبن طاووس (ره) در کتاب اقبال آورده است: این دعایی را که مختص به ماه مبارک رمضان است به هنگامی که در انتظار ورود به سال(جدید) هستی بخوان و ذکر نموده است: هر کس این دعا را خالصانه بخواند هیچ آفت و بلایی به دین و دنیا و بدنش نرسد و خداوند او را از شرّ و بدی و پیشامدهای آن سال مصون می دارد:
أَللّهُمَّ إِنّی أَسأَلُکَ بِاسمِکَ الَّذی ... وَ أَنَّ کُلَّ شَیءٍ... تا آخر
و از جمله مواردی که در این مورد مفید واقع می شود همان طوری که گفته شد خواندن نماز اول هر ماه است.
از امام علی علیه السلام است: هر کس این هفت آیه را در کاسۀ چینی یا در جام چینی با مشک و زعفران و آب بنویسد برای درمان این مرض مفید و مؤثر است:
1. سَلامُ عَلی نُوحٍ فِی العالَمینِ. 2. سَلامٌ عَلی اِبراهیمَ. 3. سَلامٌ عَلی مُوسی وَ هارُونَ. 4. سَلامٌ عَلی آلِ یاسینِ. 5. سَلامٌ عَلَیکُم طِبتُم فَادخُلُوها خالِدینَ. 6. سَلامٌ هِیَ حَتّی مَطلَعِ الفَجرِ. 7. سَلامٌ قَولاً مِن رَبٍّ رحیمٍ.

تقویت حافظه، درمان فراموشی و پیشگیری از آلزایمر
چیزهایی که حافظه را تقویت می کنند

از نبی اکرم صلی الله علیه وآله وسلّم روایت شده است که فرمود: بخورید کرفس را زیرا حافظه را تقویت می کند و غذای حضرت خضر علیه السلام بوده است.
امام رضا علیه السلام می فرماید: " اگر کسی می خواهد دچار فراموشی نشود و حافظه اش تقویت شود هر روز سه قطعه زنجبیل با عسل بخورد و هر روز غذا را با خردل میل کند" روایت شده است: هر کس می خواهد عقلش زیاد شود هر روز سه هلیله با شکر ابلوج میل نماید.

علت های فراموشی
روایت شده است: خواندن سنگ لوح قبور، خوردن سیب ترش، گشنیز سبز و راه رفتن بین قطار شتران و غم و غصه و افسردگی و بول کردن در آب راکد و خوردن نیم خورده ی موش باعث فراموشی می شود.
از نبی اکرم صلی الله علیه وآله وسلّم روایت شده است که فرمود:" ده درهم (بیست گرم) قرنفل و اسپند و کندر سفید و شکر سفید را کاملا نرم کرده به غیر از اسپند که فقط دانه های آن را با دست جدا نموده با یکدیگر مخلوط کرده و صبح و هنگام خواب به اندازه ی یک درهم (دو گرم) میل شود این معجون، برای تقویت حافظه و قطع بی اختیاری بول و بلغم مفید است و کمر را محکم می سازد"
و نیز به علی علیه السلام فرمود: اگر می خواهی هر چه می شنوی فراگیر و حفظ شوی پس از هر نماز و آخر هر نماز بگو : سُبحانَ مَن لا یَعتَدی عَلی أَهلِ مَملِکَتِهِ، سُبحانَ مَن لا یَأخُذُ أَهلَ الاَرضِ بِأَلوانِ العَذابِ، سُبحانَ الرَّؤُوفِ الرَّحیمِ. اَللّهمَّ اجعَل فی قَلبی نوراً وَ بَصَراً وَ فَهماً وَ عِلماً اِنَّکَ عَلی کُلِّ شَی ءٍ قَدیرٌ.
همچنین در مورد کسی که کند ذهن و کم حافظه است روایت شده که هر روز بعد از نماز صبح قبل از این که لب به سخن گشاید بگوید: یا حَیُّ یا قَیُّومُ فَلا یَفُوتُ شَیئاً عِلمُهُ وَ لا یَؤُودُه که این ذکر حافظه ی او را زیاد نموده و فراموشیش را تقلیل می دهد.
پیامبرصلی الله علیه وآله وسلّم فرمودند: هر کس می خواهد حافظه ای قوی داشته باشد عسل بخورد.
در بعضی روایات است که خوردن گوشت پایین شکمبۀ چهار پا و خوردن حلوا و شیرینی طبیعی مانند خرما، توت، مویز و انجیر و عدس و نان سرد و قرائت آیة الکرسی حافظه را زیاد می کند.
ابی بصیر نقل کرده که خدمت امام صادق علیه السلام عرض کردم چگونه می توانیم بر علمی که به واسطه ی آن بر ما برتری یافته اید دست یابیم؟ فرمود: به اندازه ی ده درهم (بیست گرم) میخک و به همان میزان کندر تهیه کرده و به آرامی آن را کوبیده و سپس هر روز مقداری از آن را به طور خشک و نیامیخته میل کن.
علی علیه السلام فرمود: هر کس از زعفران خالص به اندازه ی یک جزء و سُعد نیز یک جزء تهیه نموده و عسل بدان بیفزاید و به اندازه ی دو مثقال از آن را هر روز بخورد بیم آن می رود که از شدت حافظه به ساحر مبدّل گردد.

درمان صُداع و شقیقه (میگرن و سردردهای حاد)
امام صادق علیه السلام می فرماید: "شستن سر با خطمی از سردرد جلوگیری می کند"
از امام رضا علیه السلام روایت شده است: کسی که از درد شقیقه می ترسد پس باید ماهی تازه بخورد چه در تابستان و چه در زمستان همچنین آن حضرت می فرماید:" زمانی که قصد داری وارد حمام شوی و دچار سر درد نشوی قبل از وارد شدن پنج جرعه از آب گرم بنوش" نیز از امام صادق علیه السلام است که فرمود:" پاهایتان را قبل از خارج شدن از حمام(با آب سرد) بشویید زیرا درد شقیقه را از بین می برد.
امام باقر علیه السلام و امام صادق علیه السلام، زمانی که از حمام خارج می شدند چه در زمستان و چه در تابستان عمامه می بستند و می فرمودند که این عمل از سر درد جلوگیری می کند.
همچنین امام صادق علیه السلام می فرماید: کسی که مبتلا به سر درد است باید با حنا خضاب کند.

دانشنامۀ طب اهل بیت علیهم السلام
دکتر محمّد دریایی
متخصص علوم زیستی و گیاهان داروئی

 

نویسنده

Etemadi / اعتمادی

Etemadi / اعتمادی

نظر دادن

Please publish modules in offcanvas position.